Excitement is in front of me. Fear can be found sideways. Pressure is on! I am born for this. I can do this!
1 hour agoHush hush.
Tagal na ng huling post ko dito.
Sobra na kasi pagkabusy ko eh. Third year na, alas!
Excited na kinakabahan na takot. Ewan ko ba, ganon siguro talaga pag may papasukin ka nanaman bagong yugto sa buhay mo.
Ewan ko nga eh, kung bakit big deal sakin to, siguro dahil paalam na talaga sa minor subjects. .
Hay, wish me luck. Bagong bago sakin ito.
damn sad.
I saw my tentative final grades. The grades were high, but too bad, my prelims and midterm grades are so-so. Hay. Cant stop sighing.
tired.
I wanna rant, I cannot. I wanna run, but unfortunately, I cannot. I wanna sleep and dream, but I cannot even lie down.
Finals, please, you are my last chance
Summer is fast-approaching~
Soon, I will have my sleep-eat-procrastinate-watch-sleep-sleep-sleep-eat-go online routine AGAAAAAAAAAAIIIIIIIIIN!!
Though, I have required summer classes.
Pagbigyan na.
Ako yong tipo ng kaibigan na laging andiyan pag kailangan mo ako. Pag kailangan mo ng clown, handa ako maging tanga para sa’yo. Pag kailangan mo ng unan, pwede din ako. Pag kailangan mo ng likurang masasandalan, handa ako kahit uhog mo pa bumasa sa damit ko, ayos lang, mahal kita eh, ganyan ako sa kaibigan.
Nitong mga nakaraang araw, pilit kong nilalayo ang sarili ko dahil nakakapagod maging kaibigan eh, dumating na ako sa puntong, gusto ko ng sumigaw na ako naman, ako naman. Magkukuwento ako, biglang may sisingit na problema nila, kaya don na napunta usapan. Wala ng makakaalala na si ako pala ang may kailangan maghinga ng sama ng loob. Nakakasakit. Nakakalungkot. Nakakaewan.
May nakapansin. Si lalaking bestfriendd na di na ako katulad ng dati, umuuwi agad, di na sumama sa mga lakaran at kung ano pang trip. Sinabi niya yong mga napapansin niya. Ako naman, todo-deny! Kaso, kanina, di ko na talaga kaya, tinext ko siya, sinabi ko nararamdaman kong kalungkutan at sakit, Inangyan! Andami niyang sinabi na tama at totoo, na shit do happens at reality won’t be the same as yesterday. Mas lalong tengene. Tamaan ako. Shets lang.
Andami kong kaibigan. Piling-pili yan, alam ko maasahan mga yan. Pero, ampota lang talaga ng buhay. Kaibigan lang pala pag sila ang may problema. Ako ba di nagkakaproblema, parang ganon kjasi tingin ng lahat eh. Ansakit lang. DI ako makapagrant gaya ng ginagawa nila sakin. Di ako makapagbuhos ng sama ng loob. Ako lang mag-isa ang lumalaban sa sarili kong problema. Wala akong mahingahan. Ang sikip na ng dibdib ko. Di ko na kaya. Palabas na ang taksil kong luha. Wala na, talo na ako, ngayon pa lang.
Isa na lang ang nagpapalakas sakin ngayong, si lalaking bestfriend na kaya akong tignan sa mga mata, at kaya akong basahin.
Tama na. Masakit na. Kung ang role ko lang talaga eh maging kaibigan, yaan ko na. Ako na lang ang kaibigan ko. Nakakasawang maghanap ng kaibigan na kaya kang pakinggan.
I will be back to the old me, laughing and crying with friends, when all I want to do is cry my heart out.
Pagod na talaga ako. Yaw ko na. Ang hirap pala.
Ansakit.
Ang hirap.
Ampait.
Suko na ako.
Ako na lang.
Kaya ko na to mag-isa.
Di na ako aasa sa iba!
Sad. Pressured.
Di ko ata kayang habulin ang DL mark this sem. :(
Una to pag nagkataon!
Kailangan mag-aral. :)
Please pray for me. :)
Again. :(
I am again in front of my laptop. Finishing a research. And it is just 3rd regular day after Midterm exams. My goodness. Very fast paced subject. We are nearly through the activities found in our manual with 6 more to go while the other classes are still on their Activity 20+ and we are on our 30+. Hyy.
Valentine’s day pala.
Di ako bitter. Masaya ako kasi, naniniwala akong, being single is a choice.
Naks. Gumaganon eh. Pero totoo! Wala lang sakin tong araw na ito. Single nga ako since birth eh.
Di naman to araw lang ng magsing-irog. Araw to ng lahat. Single. Broken. Taken. Somehow taken. Inlove. Inlike. At kung sinu-sino pang nagmamahal.
Maligayang araw ng mga puso!
Enjoy, but, be safe! Think before it goes out-of-hand! C:
Breakdown!~
I wanna lie down. Commit myself in a deep slumber, but, I cannot. Istill have lots of things to do.
I do not want to study. Just try my luck at some work, but, even being a servant requires some sort of degree, and I also wanna finish and be given a diploma.
I wanna go home badly.
I wanna eat home-cooked meals.
I wanna hang around with friends back which I have not done for a long time now.
I wanna travel and have a decent vacation.
And finally, I wanna breakdown but I just cannot.
page 1 out of 2
